sábado, 30 de mayo de 2009

ALBISTEA

Magisteritzako ikasle talde batek musikaren eragina ikertu du gorputz eta arte plastikoan
Erredakzioa - publikatuta 2009/05/29


Deigarria da ikasle desberdinek musika desberdinetan espresatzeko era berdina azaltzeak. Musika berdinaren aurrean ikasle erdiak baino gehiagok berdin jokatu dute plastilina lantzean.

Magisteritza etxeko eta Munduko irakasle onenen artean kokatuko diren Larriburubelarri eta Plastilina ikerlari-taldeek, Musika espresatzeko erak izeneko ikerketa burutu dute.
Lanaren helburu nagusiak bi izan dira: batetik, musikak zein eragin sortzen duen pertsona desberdinenganarakatzea; bestetik, jarrera horiek nola espresatzen dituzten antzematea.

Ikerketaren ezaugarriak

Datuak biltzeko metodo grafikoa erabili da, bideograbaketak eta argazkiak.
Ikerketak bi fasetan burutu dute. Hasteko, mota eta estilo desberdinetako abestiak entzun dituzten bitartean ikasleek musikaren erritmoa jarraitu dute eta libreki mugitu dira begiak estalita zutela.
Bigarren fasean eta abesti berdinak entzun duten bitartean, begiak estalita jarraitu dute. Oraingoan, espresatzeko era, plastilina zati bati forma ematea izan da.

Ikerketan ateratako ondorioetako batzuk

- Ikerketako partaideen erdiak baino gehiagok, mugimendu mekanikoak erakutsi dituzte lehenengo abestiarekin.
- Bigarren abestiarekin “txurro bat egin dute ikasleen % 100ak.
- Hirugarren abestiarekin %75ak pelota bat egin dute plastilinarekin.
- Laugarren abestian %75ak plastilina zati txikitan banatu du.

Deigarria da musika berdinaren aurrean eta gainontzeko partaideak ikusi gabe, partaideen gehiengoak (ikerketa kuantitatiboko %75ak) espresatzeko era berdina azaltzea.

martes, 12 de mayo de 2009





Bila eta bila ibili ondoren, haur batek egindako marrazki hauek aurkitu ditugu. Marrazki hauetan, haurrak duen garapena ikusten da fase ezberdinak gaindituz. Esan beharra dago marrazki guztiak haur berdinarenak direla; modu honetan, errazago interpretatu daiteke haur
batek izaten duen eboluzioa.


Saiatu gara marrazki gehiago igotzen baina ezinezkoa egin zaigu. Sarearekin arazoak izan ditugu ; denbora guztian blokeatu egin zaigu.

viernes, 8 de mayo de 2009


Ondoko argazkietan oinarritu gara gure logotipoa diseinatzeko orduan.Fakultateko sarrera hartu dugu eredutzat. Kanpoko azala kontutan hartuz, M itxura duela ikusita oso aukera ona iruditu zaigu Magis TB rekin lotura egiteko.

Tonu informala emateko, eraikinak duen marra txuria okertzea erabaki dugu. Era berean, alboetan marra difuminatuagoa agertzen da. Hau da, irekiagoa.
Eraikinak dituen adreiluen adierazgarri, egurrezko makiltxoak moztu eta laranjaz margotu ditugu. Logotipoaren barneko gorputzean pegatu ditugu, unibertsitate honetako ezaugarririk nagusienetakoa baita.
Aurrera dihoan telebista irudikatzeko, "play" sinboloa erabiltzea erabaki dugu.

























viernes, 3 de abril de 2009

MUSEOEN WEB ORRIALDEAK

Museo ezberdinen web orrialdeak ikusi eta gero, ia automatikoki eta nahigabe gure autobiografietara jo dugu, eta konparatzen hasi gara gure garaian egiten genuena gaur egungo egoerarekin, eta sekulako aldea dago! Gure garaian gutxitan bisitatzen genituen museoak, eta bisitaldiren bat antolatzen zenean, irteera bat bezala ikusten genuen, agian modu honetan planteatzen zitzaigulako. Ikuysle eta entzule hutsak ginen, eta gure parte hartzea oso mugatua zen.

Orain, ordea, beste era batera lantzen dira gaiak edo erakusketak, prozesu baten barnean kokatzen baitira; gelan sarrera bat egiten da abiapuntu bezala, bisitaldia burutzen da, eta bueltan ariketak/hausnarketak proposatzen dira. Hau da, ez da soilik museora joan eta kitto, baizik eta "continuum" bat da; gaia aurkezten da, garatzen da, eta ondorioztatzen da. Eta guzti hau gainera, haurraren adina eta ezagutza kontuan izanik, eta bere protagonismoa eta hitza modu eraginkorrean areagotuz.
Museoen dinamika haurren mundura egokitzen da, eta hori aurrerapausu bat iruditzen zaigu.

Museo bakoitzaren pedagogia edo... aztertuz gero, gure ingurukoek (Guggenheim, Artium) bultzatzen dutena oso aproposa dela deritzogu.

Guggenheim-ek haur hezkuntzako haurrekin lan egiteko aukera ematen du. Monitore baten laguntzarekin, eta hainbat jardueren bidez (ipuinak irakurriz, arte-jarduerak burutuz, jolastuz...), Museoan erakusten diren artelanak aztertzen dituzte.

Artium-ek ere, haur eta lehen hezkuntzarako proposatzen dituen ideiak oso interesgarriak iruditu zaizkigu. Lehen aipatu dugun "continuum" hori lantzen du elkarrizketan eta partaidetzan oinarriturik. Eskolak, gainera, gaia aukeratzeko posibilitatea du, eta ideia honek museoaren erabilgarritasuna handitu dezake, artea eskolara hurbilduz. Dena dela, arazo bat dago: museoak Arabako eskolekin bakarrik lan egiten du.


Bestalde, MUPAI-k atentzioa deitu digu. Zehazki haurrei zuzendutako errekurtso pedagogiko bezala aurkezten da, eta bere helburua haurrak artearen munduarekiko interesa areagotzea da. Honetarako, tailerrak eta erakusketak egiten dituzte, baina beti haurraren sormenari begira.

Proiektu integral honetan haurra protagonista da, eta horrek asko esan nahi du. Jarduerez aparte, adierazpen plastikaren inguruko ikerketak ere badu bere espazioa, eta esperientzia ezberdinen trukaketa ere posible da (bialdu daitezke eta besteenak ikusi...)..

Modu honetan, irakasle izango garenez, oso baliagarriak izan daitezke honelako iniziatibak eta tresnak, bai ideiak hartzeko, bai gai ezberdinak ikertu ahal izateko, bai mota askotako harremanak sendotzeko eta abar. Zentzu honetan, IREF taldeak eskaintzen duena ere (irakaslearen formakuntza indartzeko kurtsoak, neurriak...) etorkizunean lagungarria izan daiteke guiretzat.

Hala eta guztiz ere, klasean ikusi berri dugun DAP programak argi adierazi digu, baliabide sinpleekin -koadro bat aukeratu eta taldea ongi dinamizatuz- gauza garrantzitsu eta asko landu daitezkela: hitz egin, entzun, pentsatu, eztabaidatu, elkartrukatu, diskurtsoak eraiki, irudimena landu...

Dena dela, proiuektu edo programa guzti hauek osagarriak dira. Eskura ditugu, orokorrean kalitatezkoak dira, eta "pista" asko eman diezazkigukete; hau da, guretzat, funtsezkoena.

martes, 17 de marzo de 2009

KOLDO MITXELENAN IKUSITAKOARI BURUZKO IRITZIA

Hasieran eman ziguten informazioa ( Web orrialdeak ,kultur guneari buruzko azalpenak...) oso interesgarria iruditu zitzaigun, are gehiago haur hezkuntzako irakasle izango garenez , etorkizunean oso erabilgarria suertatuko baitzaigu. Lana asko erraztuko digu, proiektuak eta jarduerak eginda daudelako eta begirada bat ematearekin , aukera asko eta ezberdin izango ditugulako eskura.

Erakusketari dagokionez, gure kabuz ibili ginenean ez genuen gehiegirik ulertu, ez bait ginen ohartzen egilearen helburua zein zen; ez genuen ezta interpretazio pertsonalik egiten ere, beno bai, nahiko arraroa iruditzen zitzaigun dena. Nereak azalpena eman ondoren, ordea, geure ikuspuntua aldatzen joan zen, eta erakusketa pixkanaka digeritzen joan ginen. Eta obra berriro ikustean, beste era batera ulertu genuen. Argazkiek zuten sakontasuna hauteman genuen, ikusten ez den espazioaz ere ohartu ginen... Eta pausoz-pauso erakusketaren zentzu edo esanahia barneratzen joan ginen.

Amaitzeko esan gauza batek harritu gintuela, 11 urte tik beherako haurrak ezin direla kultur gunean sartu. Nahiz eta hau araututa egongo den, gustatuko litzaiguke noizbehinka haur hauentzako jarduerak prestatuko balira. Guk gurea defendatzen dugu, gure helburua haur hezkuntza da, beraz espazio hauek denekin konpartitzea ondo legoke.

Mila esker izan dugun aukeragatik.

martes, 10 de marzo de 2009

MUSEOA GURE BARNEAN

Ondoko bideoa ikusita, haurrekin artea tratatzeko modua oso egokia iruditu zaigu.
Alde batetik, museoan eskulturak ukitu, ikusi eta sentitzeko aukera ematea ideia interesgarria dela deritzogu. Museoetan gehienetan soilik ikuslearen errola betetzen dugu . Horrela eginda ordea, haurren paper aktiboa garatzen da, partehartze zuzena izatera bideratzen baitituzte.
Bestalde, museoan bizitako esperientzia ez da espazio horretara mugatzen, eskolan ere artista izateko aukera ematen zaie.
Honela, artearen bidez barneratzen diren aspektuak ,haurra lanaren protagonista izanik, modu eraginkorragoan tratatzen dira.
Beraz, gure ustez honelako jarduerak gehiagotan egin beharko lirateke, azken finean esperimentazio hauek baitira haurraren jakinmina sustatzen dutenak. Era berean, lan pertsonala taldeari aurkeztu eta honen inguruan eztabaidatzea , haurrentzat oso aberasgarria izaten da.
Emaitza gainera oso adierazgarria izango da , pareta pertsonal hori egunero ikusiko baitute eta museoan bezala artista sentituko baitira. Eskola museo bihurtu dute.

martes, 17 de febrero de 2009

EGUNKARIAREN ARTIKULUA

Nekanek artikulu interesente bat jarri du foroan. Animatu eta irakurri, pena merezi du eta!